این روزها دلم از چند زخم خون است. چیزی نمی نویسم چون دهن که باز کنم قطعا حرف قابل شنیدنی بیرون نخواهد آمد.

این روزها من را ببخشید. عمری اگر باقی بود و یاریی و هوشیاریی مانده بود، قصه خواهم کرد.